Toen mijn ouders zijn gescheiden werd ik heel erg opstandig.
Andere kinderen begonnen mij te pesten en te zeggen: 'Leuk dat je ouders gaan scheiden!' en allemaal van zulke dingen.
Terwijl een stel van die pestkoppen een andere jongen in elkaar ging slaan keek ik aldoor toe. Omdat ik zo sterk ben vroegen ze of ik wilde helpen.
Ik heb dat toen een paar keer gedaan.
Toch vond ik dat niet zo leuk en bedacht dat ik een cadeau zou gaan kopen voor hem.
Toen ik dat ging doen werd ik, terwijl ik op weg was naar de stad, in elkaar geslagen.
Ik begreep toen echt wat die jongen allemaal moest doormaken en wilde niet meer helpen om hem in elkaar te slaan.
De andere pestkoppen vinden dit niet goed en sindsdien hebben ze het op mij gemunt.
Ze hebben gezegd dat ik Martin heb bedreigd.
Doordat ze dit hebben gezegd ben ik zelfs van school getrapt.
Toen ik een keer met Martin aan het spelen was heb ik hem gevraagd waarom hij heeft gezegd dat ik hem had bedreigd.
Martin heeft toen toegegeven dat ik hem niet bedreigd heb, maar dat vertelt hij de anderen niet.
Dit gesprek heb ik wel op een bandje staan en ik luister het regelmatig af.
Pestkoppen blijven tegen mij zeggen dat ik anderen in elkaar moet slaan, maar ik wil hen niet meer helpen.
Hierdoor pesten ze mij veel en vertellen ze allemaal verhalen over dat ik hun heb geslagen.
Terwijl zij degenen zijn die mij slaan, maar ik krijg altijd de schuld, omdat iedereen hen gelooft. Alleen mijn ouders en Jan geloven mij als ik zeg dat ik Martin niet heb bedreigd.
Jan is dan ook mijn beste vriend, ik ben heel blij dat hij mij gelooft.
Ik ben nog steeds erg opstandig en daardoor sla ik soms mensen die mij pesten.
Ik ga dan helemaal door het lint of ik ga heel erg huilen als ze vervelende dingen tegen mij zeggen. Mijn moeder zegt dat ik ze moet negeren, maar dat vind ik heel moeilijk omdat ik er verdrietig word van wat ze tegen mij zeggen.
Dat doet heel veel pijn.
Ik zit nu op karate en daardoor heb ik wel geleerd mij beter te beheersen.
Het gaat nog niet altijd goed, maar wel steeds beter.
Ik word nu minder kwaad en laat niet zien hoeveel verdriet het mij doet als ze mij uitschelden, dat helpt wel.